E#4 Zie het geluk in ongeluk.

02-05-2019

Met welke bril kijk jij naar je levenssituaties? Met de zwarte bril zag ik ongeluk,
met de roze het geluk dat verscholen lag in de tegenslag.

Zie het geluk in ongeluk.

Toen de pin van de Spiderfish in mijn voet stak, ging de pijn van het gif meteen door merg en been. De gedachte "Wat nu weer!" schoot als een bliksem door mijn hoofd.

Terwijl ik in mijn buitenwereld uit het water sukkelde en verkrampt neerviel tot lieve mensen wat verderop het strand ter hulp kwamen gelopen, kon ik in mijn binnenwereld niet stoppen met vragen "Waarom!? Waarom!? In hemelsnaam, waarom?".

Was het nog niet genoeg dan, dat ik amper kan gaan, amper kan buitenkomen, amper onder de mensen kan komen? Wat heeft dit te betekenen? Waarom komt dit ook nog voorbij!? Wat moet ik hieruit begrijpen?

De lieve mensen brachten mij naar huis. Reddingspost, dokter en apotheker zijn nog gesloten. Dan maar de hulpdiensten bellen, want mijn lichaam ging ondertussen in shock. Die Nervus Vagus plakte alweer tegen het plafond. Of was hij deze keer er doorheen gevlogen? Het voelde alsof alles vanbinnen ontplofte.

Tot de ambulance arriveerde stond een buurvrouw mij bij in een poging mijn lichaam te kalmeren. Maar telkens ik daarin slaagde, voelde ik de pijn van het venijn nog heviger toeslaan. Ons lichaam reageert zoals het zelf wilt, dacht ik en gaf me uiteindelijk volledig over aan het trillen en daveren. Plots brak ik emotioneel. Ik kon de pijn en mijn verdriet niet langer de baas. Er volgde een huilbui van jewelste en ik brulde de hele buurt bij elkaar.

Alles kwam los, alles moest eruit!

Aangekomen in het urgentiecentrum van Mazarrón kreeg ik meteen de nodige hulp. De voet onderdompelen in een badje met heet water brak de werking van het gif. Goed om weten! De juiste injectie hielp bij de algemene pijn in de rest van mijn lichaam. Enkele uren later was ik weer thuis en kon mijn nieuwe Nordic Walking stokken eindelijk eens gebruiken... dan wel als krukken, zucht. 

Het gif werkt bovendien verlammend, dus aan die voet en tenen had ik de volgende uren niet veel te commanderen. Gelukkig ging het na een tijdje al beter en kon ik hier thuis, in de urbanización, al behoorlijk wat wandelen zonder de straat op te moeten.

Verborgen lessen, verborgen inzichten, kwamen druppeltjesgewijs binnensijpelen.

Hoe meer ik me overgaf aan deze plotse situatie en verder trachtte te genieten van het bezoek van mijn zoon en diens vriendin, hoe meer ik begreep dat het incident met de Spiderfish mij hielp om opgestapelde emoties van de afgelopen weken los te laten.

Met babystapjes tracht ik aan een nieuw leven te beginnen, maar hoe klein die stapjes ook zijn, alles samen gebeurd er wel héél wat! Het is één grote verandering geladen met al even grote emoties. En ik, ik houd mij stoer en sterk. Ben supervoorzichtig in doen en laten, in contacten leggen, dat ik mezelf bij momenten zo gevangen zet en afsluit van de wereld om mij heen. Ook hier.

Van oudsher heb ik de gewoonte om hulp te verlenen, maar hulp vragen!? Neen, dat zit er nog steeds niet in. Dus hielp mijnheer of mevrouw Spiderfish mij wel degelijk bij het deblokkeren van al die oude-gewoonte-energie, die ik weer eens aan het opstapelen was!

Bewustgeworden van deze les besloot ik om in te gaan op de hulp die mij aangeboden werd. Dankzij Lisa, mijn yogalerares, kwam ik zo tussen de magische handen van Carlos terecht. Met zijn 'terapias bioenergéticas' (Bio-energetisch lichaamswerk) worden nu alle resterende blokkades één voor één verder schoongeveegd.

De 'Deep Tissue Massage' ook gekend onder de naam Fasciatherapie die hij toepast, verlost mij verder van alle chronische pijn- en spanningspatronen. Spier- en bewegelijkheidsproblemen worden zo met een traag en bewust dieptelichaamswerk aangepakt. Heel voorzichtig, heel professioneel, let Carlos op mijn ademhaling en lichaamsreactie. Na enkele uren behandeling durf ik weer deelnemen aan de yogaklas en sta verstelt hoe beweeglijk heup en benen geworden zijn.

Onvoorstelbaar wat een spanningsvelden wij in ons lichaam dragen, én verdragen!

Pas wanneer je jezelf ervan verlost begin je daar enig zicht en begrip van te krijgen. Persoonlijk kan ik getuigen hoe waanzinnig veel een mens kan dragen en verdragen, en hoe vederlicht je wordt naarmate die toxische ladingen voorgoed uit je lijf bevrijd worden.

Godzijdank mocht ik Carlos nog even ontmoeten! Over enkele weken vertrekt hij voorgoed naar Mexico, maar tot die dag kunnen we samen verder werken aan mijn herstel. Dat beloofde deze Engel mij!

Wat een geluk! 
Ik werp die Spiderfish een dikke zoen... maar wel van ver hé!

Van bij de start van mijn crash, heb ik mezelf beloofd tot het uiterste te zullen gaan om mezelf te zuiveren. Spik & Span tot in de kern! Weet je nog?

Alle toxische energieën, opgeslagen in het celgeheugen van mijn lichaam, worden eruit geperst. Alles, tot de laatste druppel!

Zo geef ik mezelf de allerbeste zorgen cadeau.
Zo gun ik mezelf vandaag volledige bevrijding!

Net als de juiste informatie, blijven ook de juiste mensen op mijn pad komen. 
Het ene na het andere, de één na de ander. Uitgerekend in die perfecte volgorde... zoals ik er klaar voor ben!

Zo gaat het pad naar welzijn verder, zo is iedere dag, iedere gebeurtenis, een pagina in het boek dat ons leven heet!

Zet je roze bril maar op en zie wat tegenslag of ongeluk je leert.

Zet je armen wagenwijd open en ontvang hulp en inzichten met een dankbaar hart!